تبليغاتX
قبیله ی من
 

فرزاد محمدی

سلام به همگی!

بالاخره به روز شدم با کلی "دنگ و فنگ "! "دنگش" اینکه خیلی سرم شلوغه نمیتونستم بیام کافی نت ...حالا هم که اومدم بعد سه ساعت تونستم فقط عکسو آپلود کنم! خب اینم" فنگش"

نمیدونم چرا یاد گرفتیم وقتی هم که تو سرمون میزنن بگیم :شکر..بعدش تو دل فحش بیست و نه روزماه و....

این روزا : اوضاع خرابه رفیق ...

تقدیم به تنها کسی که دیوووووونه ی خودشو شعراشم (علی بهمنی ) عزیز

فریاد وطن را علنی باید خواند

با لهجه ی گرم وطنی باید خواند

سرمشق سرودهای "آزادی" را...

در شعر "علی بهمنی " باید خواند

*          *         *         *

ای نغمه ی باران بهــــاری بنویس

صدبار شکستی ام کناری بنویس

 من پیر شدم بیا جوانمردی کن

بر چوب عصام یادگاری بنویس

*          *          *           *

تا بر لب من قدم قدم آمده بود

از راه هزار پیچ و خم آمده بود

هر چند انار قرمزش میدیدی

خون جگری که بر لبم آمده بود

*          *          *           *

با دیدن گونه ی ترم میـــــفهمد

از حال همیشه بدترم مـــیفهمد

یک لحظه نگاه ، رهگذر حال مرا

با اینکه نکرده باورم....میفهمد

 

 

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در شنبه بیستم اسفند 1390 و ساعت 11:7 |
 

آشفته ز تکرار حکایت، هر چند

بغضیست تمام ماجرا بند به بند

شیرین به خیال دیگری ...آنسوتر

فرهاد به جای بیستون جان میکند

*          *          *         *

عمری زطواف پیکرت لنگ زدم

با شعله ی دل،ساز هماهنگ زدم

صد پاره نشد جامه ی یوسف آنروز

چون سینه ی من،که در غمت چنگ زدم

*        *          *         *

قلبی که در آغوش خطر میخیزد

هردفعه ولی شکسته تر میخیزد

با سرخی خود به زردی ام طعنه مزن

دود ازدل وجان کنده بر میخیزد

*          *          *          *

تنهایی من ادامه دارد بی تو

صد بغض پر از چکامه دارد بی تو

ای کاش که باخبر نباشد قاصد

ازسوختنی که نامه دارد بی تو...

 

پارک شهر

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در یکشنبه بیست و پنجم دی 1390 و ساعت 16:56 |
درود ....

با اینکه خیلی وقته از این فضای مجازی دوربودم ولی...

 لحظات پرشعری داشتم ...

اول از همه :

تقدیم به فرشته ای که...

ـ خط ْ فاصــــله ـ بر عشق مقدم نشود

 ابروت دمی از پی غم خم نشود

از تردی ساقه ی تنت میــــترسم

ای کاش ... فرشته سهم آدم نشود

*          *          *           *

با یاد توعشق گرچه غمگین آمد

با خاطره های تلخ و شیرین آمد

در هر طرفش هنوز عاشق هستیم

چون سکه ی تقدیر به پایین آمد

*          *          *           *

شیرینی عشق ٬ دلبری میطلبد

" خیر" ازقدمت همسفری میطلبد

یکبار بیا قدم بزن بر سر برگ

این کوچه صدای دیگری میطلبد

*          *          *           *

و حالا چن تا جوابیه ...

علی بهمنی :

امشب که زمستان به تو لبخند زده

پاییز به وضعیت من گند زده

یعنی که نبودن تو در این شب سرد

یلدای مرا به مرگ پیوند زده ...

فرزاد محمدی :

از راه رسیده ٬ عشق را دم زده اید؟

انگار که آتش به دلم کم زده اید

از این شب سرد و خاطراتت مانده است

زخمی به دلم ... که هردو باهم زده اید

*          *          *           *

رحمان مولایی :

در مهلکه ی بزن /بخور افتادیم

مانند همیشه دست پر افتادیم

آنقدر به آزادگی عادت کردیم

تا از خفقان پل حر افتادیم

فرزاد محمدی :

آینده ی تلخ را کنون میبینم

در کاسه ی صبرمان جنون میبینم

باید که سکوت را تمنا نکنیم...

درمهلکه  ردّ پای خون میبینم

*          *          *           *

مژگان محبی :

هرروز آبی تر بپوش ای آسمان عاشقی/

تا بشکفد گلواژه های خون چکان عاشقی(بیتی از غزل ایشان)

فرزاد محمدی :

بایست که بی نام و نشانی بشوم

درمحضرعشق ٬ شمعدانی بشوم

ای عشق بیا وباز برلوح دلم

" آبی " بچکان که آسمانی بشوم

.

.

.

و بازهم مژگان عزیز:

باران بهانه بود تا زیر چترمن تا انتهای کوچه بیایی ٬ کاش

نه کوچه انتها داشت نه باران بند می آمد....

فرزاد محمدی:

ای کاش خدا حریف باران نشود

" باید بروم ..." جمله ی پایان نشود

من عاشق بوســــه زیر چترم !ای کاش

هرگز ته این کوچه نمایان نشود

 

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در یکشنبه چهارم دی 1390 و ساعت 16:12 |
 

سرما زده در سوز زمستان آمد

با دست پر از بهانه ی نان آمد

   یادم نرود کنار نان بنویسم

 آن مرد همیشه خیس باران آمد

*          *          *                    *          *          *

گفتند پراز طراوت یاسی هاست

آن لحظه که در صحنه ی احساسی هاست

همسایه ی اشک است تبسم هامان

"لبخند" ... فقط برای عکاسی هاست

 *          *          *                    *          *          *

پر میزند از کوچه خیالم با تو

با جان و دل عاشقت شدم اما تو ؟

یک روز در این کوچه تو را میشکنند

امروز من آواره شدم.... فردا تو

*          *          *                    *          *          *

با گفتن " آری " کمی آسوده شدیم

اما همه از رابطه فرسوده شدیم

هروقت زمان "مشترک" بودن شد

ما مشترک خارج محدوده شدیم

*          *          *                    *          *          *

چون باد شبیه بیقراری شده ام

محکوم به سرمشق "نداری" شده ام

در شهر سکوت قحطی آواز است

عمریست که در خودم قناری شده ام

*          *          *                    *          *          *

گفتی نکند راه نشانم ندهند

یا از سر لج ‌‌ دگر زمانم ندهند

من داغ دلم را به نگاهی گفتم

هرچند به من حق بیانم ندهند

( رباعی آخر صرفا  جهت انتقاد شما عزیزان بکار رفته !

بالاخره هراز چند گاهی باس یه کار بد بدم بیرون دیگه ) 

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در شنبه نهم مهر 1390 و ساعت 16:53 |
 

هر روز خیالت از سرم میگذرد

از سرخی  گونه ی ترَم میگذرد

با اینکه دگر طاقت پروازم نیست

این جاده همیشه از پرم  میگذرد

*          *          *          *

میخواست برای عاشقش گل بخرد

با عشق تمام آسمان  را بپرد

این بار خدا کند خبرچین سیاه

بالای درخت کوچه خوابش ببرد

*          *          *          *

از هق هق بیصدای ما عاصی ها

تا گریه ی  طوفانی  احساسی ها

دنبال  پناه  لحظه هامان  بودیم

در کوچه ای از جنس دموکراسی ها

*          *          *          *

یک عمر ازآن قفس رهاترنشدیم

آزاد  به  اندیشه ی  دیگرنشدیم

در آبی  بیکرانمان  فهمیدیم

تا پر نکشیدیم کبوتر نشدیم

 

 

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در دوشنبه سوم مرداد 1390 و ساعت 9:52 |
 

وقتی به خروش بغض آراستمت

این مرحله با سکوت برخاستمت

تصویر تمام کوچه ها  قرمز بود

با اینکه همیشه "سبز" میخواستمت

*          *          *          *          *

راضی به وصال در خیالی کالم

چون سایه همیشه از تنت دنبالم

سرچشمه ی روشنی ٬ هیاهوی بهار

با اینکه ندارمت ... ولی  خوشحالم !

*          *          *          *          *

تصویر عبور  درد از صددرصد

من با تهِ سیگار...تو با من هم قد

یک لحظه به انفجار می اندیشم

وقتی که "سکوت" خانه را می بلعد

*          *          *          *          *

یک خانه سکوت... ساعت دیواری

یک تخت جدید و همسر تکراری

ما هر  دو فقط  تناوب  دیروزیم

آلوده به درد مشترک "بیزاری "

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در شنبه چهارم تیر 1390 و ساعت 9:37 |
 

با بوسه ی عشق ِ زیر باران قهرم

من با "تو"ی اندازه ی شیطان قهرم

امروز از این کوچه که رفتم دیگر

با پنجره ی رو به خیابان...قهرم

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در یکشنبه بیست و نهم خرداد 1390 و ساعت 15:21 |
 

باران و تلنگر به خیابان نم نم

احساس ترِ کوچه ‌ قراری مبهم

ابر آمد و گریه بوسه با

                             ر

                                 ا

                                      نم  کرد

من ماندم و او نیامد و دیگر هم ...

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در سه شنبه هفدهم خرداد 1390 و ساعت 11:27 |
 

هربار که در قرار ها میشکنم

با  سیلی  عقده دار ها میشکنم

ازچوبه ی دار نه...من ازمردن عشق

هر ثانیه " بی تو"  بارها  میشکنم

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در چهارشنبه یازدهم خرداد 1390 و ساعت 18:3 |
 

هنگام  تولد است  و  دیوانه گری

*خرداد * همان خاطره ی دربه دری

افسوس همانی  که رفیقش خواندم

مانند همیشه مانده در  بی خبری

+ نوشته شده توسط فرزاد محمدی در چهارشنبه یازدهم خرداد 1390 و ساعت 17:56 |


Powered By
BLOGFA.COM